Op dit moment heb ik het effe erg moeilijk met Rusland en de Oekraine.
Wij missen op dit moment 193 landgenoten. Enkele mensen die héél dicht bij mij in de buurt wonen zijn er niet meer en liggen ergens in een zwarte zak in een treinwagen in de hoop dat ze met de familie herenigd worden.
Persoonlijk heb ik geen mensen die ik ken verloren maar met dit soort momenten hoor ik toch bij mijn landgenoten en voel de saamhorigheid en ben heel erg verdrietig dat zoiets heeft kunnen gebeuren. Ik ben kwaad, sta machteloos en denk ook aan de toekomst.